«Ҳали вақт бор…»
Биз кўпинча имкониятларни бой берганимиз учун эмас, улардан фойдаланишни кечиктирганимиз учун орқада қоламиз.
«Ҳали вақт бор».
«Эртадан бошлайман».
«Бироз тайёргарлик кўрай».
«Ҳозир шароит тайёр эмас».
Таниш гаплар-а?
Қизиғи, биз бу гапларни ўзимизни алдаш учун айтмаймиз. Аксинча, ўзимизни тинчлантириш учун айтамиз. Гўёки қарор қабул қилмасак ҳам, вазият ўзгармайдигандек.
Аммо вақт ўтади. Шароит ўзгаради. Имкониятлар эса ҳар доим ҳам қайтиб келавермайди.
Яна бир қизиқ жиҳати бор: биз кўпинча ишни бошлаш учун ўзимизни тайёр ҳис қилишни кутамиз. Аслида эса ишонч ҳам, тажриба ҳам, кўникма ҳам кўп ҳолларда ҳаракат давомида пайдо бўлади.
Баъзан сизга яна бир китоб, яна бир маслаҳат ёки яна бир қулай шароит эмас, биринчи қадам керак.
Албатта, ҳар бир ишга шошилиш керак эмас. Ўйлаш, режалаштириш ва хавфларни баҳолаш ҳам муҳим. Лекин тайёргарлик ҳаракатнинг ўрнини боса бошласа, у энди тайёргарлик эмас — кечиктиришга айланади.
Ўйлаб кўринг: сиз анчадан бери бошламоқчи бўлиб, ҳалигача бошламаган нима бор?
Янги лойиҳами? Ўқишми? Соғлиққа эътиборми? Бир инсон билан очиқ гаплашишми? Ёки ўзингизга берган ваъдангизми?
Бугун ҳаммасини ўзгартириш шарт эмас.
Фақат битта қадам ташланг. 15 дақиқа ажратинг. Биринчи қўнғироқни қилинг. Биринчи саҳифани ёзинг. Керакли маълумотни олинг.
Кичик қадам муаммони ҳал қилмаслиги мумкин. Лекин у сизни кечаги нуқтангизда қолдирмайди.
Чунки эртага ҳам «ҳали вақт бор» дейишингиз мумкин.
Аммо бир куни орқага қараб, энг кўп афсуслантирадиган нарса — қўлингиздан келмаган ишлар эмас, балки имконингиз бўла туриб, бошламаган ишларингиз бўлиши мумкин.
Савол оддий: нимани бошлаш учун сизга ҳали ҳам вақт керак?