Инсоннинг ҳақиқий тарбияси ва ахлоқи қаерда намоён бўлади?

Кўпчилик тарбияни хатога йўл қўймаслик, эҳтиёт бўлиб юриш деб тушунади.
Столга чой тўкмаслик. Хато қилмаслик. Ҳамма нарсани идеал қилиш.

Аммо ҳақиқий тарбия — бу бошқача.

У сиз қандай кўринишда эканингиз эмас,
балки бошқаларга қандай муносабатда бўлишингиздир.

Бир инсон хато қилди. Чой тўкилди.
Шу пайт сиз нима қиласиз?

Кўрасизми?
Ёки кўрмасликни танлайсизми?

Ҳақиқий тарбия — бу бошқани шарманда қилмаслик.
Ҳақиқий тарбия — бу кимнидир ноқулай аҳволга солмаслик.
Ҳақиқий тарбия — бу қалб нозиклиги.

Чунки маданият — бу фақат қоидалар эмас.
Бу — инсоният.

Сиз билимли бўлишингиз мумкин.
Сиз муваффақиятли бўлишингиз мумкин.
Аммо агар бошқаларни уялтирсангиз — бу ҳали тарбия эмас.

Энг юксак даража шундаки:
— сиз кўрасиз,
— лекин билдирмайсиз,
— ва инсонни қадрини сақлаб қоласиз.

Бу оддий ҳаракат эмас.
Бу ёрдам қўди.
Бошқалар айбини ёпиш, шаънини химоя қилиш.
Бу ёруғ ва катта қалб белгиси.

Савол:
Сиз атрофингиздагиларга қулайлик яратяпсизми ёки босим?

Ҳақиқий тарбия сиз ҳақингизда эмас.
У бошқалар ўзини сиз билан қандай ҳис қилишида.

Шу ҳақида бир ўйлаб кўринг.