Биз ҳаётга тайёргарлик кўриш учун эмас, яшаш учун туғиламиз.

Кўпчилик “кейин” деб яшайди. Кейин бошлайман. Кейин намоён бўламан. Кейин саёҳат қиламан. Кейин яхшироқ инсон бўламан.

Лекин “кейин” деган кун ҳеч қачон тақвимда кирмайди.

Ҳаёт бу кутиш зали эмас, фақат хадеб тайёргарлик кўриладиган
жоймас. Ҳаётнинг ўзи неъмат. Ҳар нафас имконият. Ҳар тонг янги саҳифа.

Бизга берилган вақт омонат. Уни қўрқувга, иккиланишга, ортиқча режаларга сарфлаб юборманг.

Яшанг. Ҳозир. Ихлос билан. Маъно билан.

Чунки ҳақиқий тайёргарлик бу ўзингизни кечиктирмасликдир.

Биз яшаш учун дунёга келганмиз, яшаш учун тайёргарликка эмас.