Ота-оналар — паноҳимизнинг суянчи, фарзанд тақдирига ҳамнафас, ҳамдард фидоийлардир.
Ҳар бир инсоннинг саҳна ортида кўзга кўринмас, бошқа чемпион — унинг онаси ва отаси. Улар — оғир кунларида ортдаги пинҳона дуо, кўтарилишида сўзсиз қўллаб-қувватловчи, ҳар мағлубиятда қучоқ очиб кутувчи юракдир.
Она — оғриқни сездирмайдиган қалб.
Ота — сукутини сўзга айлантирган устоз.
Улар нафaқат юришни, балки йиқилганда қайта югуришни ўргатади.
Она-ота — фарзанднинг ичидаги шам шуъласини авлоддан авлодга ўтказувчи нур.
⸻
Жондан азиз фарзанднинг оғриғи — она учун ўз жонининг оғриғи.
Синовда, ютишда, хатоларда, кетишларда — ота-она фарзанди билан бирга юради. Улар нафақат бошлаган йўлини кўрган, балки энг оғир бурилишларида ундан олдин сезган инсонлардир.
⸻
Ота-оналар фарзандни танламайди, улар уни қабул қилади. Қалбида бардош қилиб, руҳида нур бўлиб, елкасида севги бўлиб яшайди.
Фарзанд қачон учишни ўрганса — бу она ва отанинг илк кунларда унга қанот бўлиб берганлиги сабаблидир.
Шунинг учун… агар сиз ҳозир учаётган бўлсангиз — орқага қаранг. Балки, сиз эмас, сиз учун доим орқангиздан дуо қилганлар учаётгандир.
СС: юқоридаги гапларга рози бўлсангиз, бу маълумотни ота-онангизга юбориб қўйинг!