Ўзингизни сотманг.
Атрофдаги инсонлар кўпинча биздан муайян қолипларга мос ҳаракат қилишни кутишади. Агар биз шунга кўнсак ва ҳаётимизни бошқаларнинг стандартларига мувофиқ қурсак, аслида ўзимизга хиёнат қиламиз.
Албатта, “керак” деган ишлар ҳам бўлади. Аммо уларнинг сабабини англаб етиш керак — нима учун ва ким учун. Агар бу “керак” инсоннинг руҳий оламига, фитратига зид бўлса, у ўзини йўқота бошлайди. Бошқаларга ёқиш учун ўзини алдаш — бу ички ҳаётингизни инкор этиш демакдир.
Агар сизда доим чарчоқ бўлиб, руҳан тўла-тўкислик ҳисси йўқ, ҳамда мақсадга етиш ҳам сизни хурсанд қилмаса — демак, йўл нотўғри. Балки бу сизнинг эмас, бошқаларнинг йўлидир. Балки сиз ўзингизни эмас, кимнингдир орзу-истагини амалга оширяпсиз.
Шунинг учун юрак овозига қулоқ тутинг. Қалбингиз кўрсатган йўл — энг тўғри йўл. У қийин бўлиши мумкин, лекин фақат шу йўлда инсон ўзини топади.
Ўзингизни топинг!