← Барча мақолалар
Зиёлилик юксак фазилат, унга тақлид билан эмас, ички ҳолат билан эришилади.
Сахийга оз-моз хайр садақа улашиб тақлид қилиш, меҳрибонликни ўйнаш, ростгўйликни даъво қилиш мумкин. Аммо зиёли инсонга ўхшаб кўриниш мумкин эмас. Чунки у қалбдаги тарбия, тафаккур, босиқлик ва ички фазилатларнинг уйғунлигидир.
Зиёлилик — шовқин эмас, сукутдаги куч. У кўзга ташланмаслиги мумкин, лекин инсонларни ўйга солади.
Ҳақиқий зиёли инсон ўзини кўрсатиш учун эмас, инсонийлигини сақлаш учун шундай. У ҳазил қилади — лекин теран; сукут сақлайди — лекин таъсирли. Табассуми оғриқни яширади. У сизни ўргатмайди, ўрнак бўлади.