Муҳаббатдан гап кетса, онадан бошланг
Муҳаббат – беқиёс бир қувват, лекин унинг энг олийси, энг беғубори – она муҳаббати. Она – меҳр тимсоли, инсонни ҳаётга келтириб, унинг ҳар бир нафасини асраб-авайлайдиган илк устози, илк дўсти.
Она муҳаббати сабр ва фидокорлик билан боғланган. У бизни ҳеч қандай шарт-шароитсиз севишни билади. Инсон қанчалик улғаймасин, қайси йўлни танламасин, она муҳаббати унинг қалбида, кўнглида энг илиқ ва нурли ҳис бўлиб қолади.
Ҳар бир инсон болалигидан бошлаб муҳаббатни онаси орқали ҳис қилади. Унинг меҳрибон қарашлари, меҳнаткаш қўллари, нозик меҳри фарзанди учун ҳаётнинг энг биринчи тажрибаси бўлади. Шу сабабли муҳаббат ҳақида сўз очсак, уни айнан онадан бошлаш лозим.
Онамизнинг меҳрини қадрлаш – энг катта бурчимиз. Уни ҳурмат қилиш, дуоларини олиш, розилигини топиш – инсонийликнинг чинакам белгиси. Чунки она рози бўлса, ҳаётимиз файзли, йўлимиз баракали бўлади.
Муҳаббатни англашни хоҳласангиз – онангизга қаранг.