Меҳр ва эътиборга тўйиб ўсган болалар — катта ҳаётда муҳаббатни нафақат ҳис қилиш, балки…
Меҳр ва эътиборга тўйиб ўсган болалар — катта ҳаётда муҳаббатни нафақат ҳис қилиш, балки уни атрофдагиларга теранлик билан етказиш қобилиятига эга бўладиган инсонлардир.
Ота-оналар томонидан берилган чуқур ғамхўрлик болаларнинг руҳий дунёсини нафақат ёруғ, балки шу билан бирга ҳаётнинг баъзида аёвсиз синовларига бардошли қилиб шакллантиради.
Меҳр кўрмаган, муҳаббатдан маҳрум бўлган инсонларда бағрикенглик ва самимият камроқ кузатилади; улар кўп ҳолларда муҳаббатни бошқаларга беришдан кўра уни талаб қилишга мойил бўлади.
Ҳақиқий меҳрда ўсган инсонлар, келажакда нафақат муносабатларда, балки жамиятда ҳам мувозанат ва уйғунлик яратишга қодир. Шу боис, ҳар бир болага унинг қадри ва ўрни нечоғлик муҳим эканини ҳис эттириш, уларга наинки севишни, балки бор куч-қудрати билан қўллаб-қувватлаш ва муваффақиятларини тантанали қабул қилишни ўргатиш улар келажагининг мустаҳкам пойдеворидир.